Kung Fu Panda film serisi (2008–2024), yüzeyde eğlenceli bir kung-fu macerası gibi görünse de, derininde “kendin olma”, “pratikle dönüşme” ve “iç huzur” temalarını taşıyan sıcacık bir yolculuk. Po’nun sakarlık ve yetersizlik hissiyle başlayan hikâyesi, Zen’in “başlangıç zihni”ne (yargısız, taze merak) çok benzer: İlerleme, mükemmellikten değil istikrarlı alıştırmadan ve anda kalabilmekten doğar. Serinin dili komik ve akıcı; ama özü, hayat sanatına dair ciddi bir hatırlatma: “Normal” sandığın kimliklerin ötesinde, her an yeniden başlayabilirsin.

Dharma açısından bakınca Po’nun yolu, acıyı bastırmadan görmeyi ve dönüşümü destekler: korku–arzu–kıyas döngülerini fark etmek, kendine şefkatle yaklaşmak ve “olduğu gibi” temasıyla özgürleşmek… Özellikle “içsel denge/inner peace” vurgusu, zihnin dalgaları içinde bir merkez bulma pratiği gibi çalışır. Dördüncü filmde Po’nun “ruhsal liderlik” rolüne hazırlanması ve bir sonraki adımı devretme teması da, Zen’in bırakma ve geçicilik (değişim) derslerini eğlenceli bir dille taşır.